Zondag morgen 08.30 uur, we staan met vier moto's opnieuw klaar om de volledige toer nog eens te doen. We controleren of de ophanging in orde is en of er pijltjes weg zijn. Opnieuw is iedereen stipt aanwezig: Franky, Joost, Martin en Paul.
Amper na twee kilometer mogen we al een eerste maal ingrijpen: aan het rond punt (kruising Brugsebaan - Roeselaarsebaan) is de bepijling niet voldoende, een tweetal bijhangen en het is voor iedereen duidelijk dat er hier rechtdoor moet gereden worden. Een paar kilometer verder opnieuw ingrijpen, nu de inslag naar Oostrozebeke is onvoldoende zichtbaar. Zo moeten we toch op geregelde tijdstippen stoppen en wat pijltje bijhangen. Gelukkig zijn er nergens pijltjes verdwenen, enkel op de plaatsen waar wij ons werk niet goed hebben gedaan moeten we wat bijwerken. Deze morgen lossen we geen stop in, want we willen zeker tijdig terug zijn om de eerste deelnemers aan Mot'Art op te vangen op de Hoeve Vandewalle.
In Kluisbergen komen we op grotere wegen en kunnen we wat vlotter vorderen, en dan slaat het noodlot toe. In de Bruggestraat in Berchem in een bocht zie ik plotseling een auto op ons vak naar ons rijden. Er is maar een manier om te ontkomen aan een ongeval: remmen toe en uitwijken naar rechts. De automobiliste gaat ook in de remmen en naar rechts. Door beide maneuvers is een aanrijding vermeden, maar ....., Paul heeft enkel de wagen gezien en voor hij ook maar kon reageren om ook te remmen was het te laat: vol achter in de blauwe pan. Wonder bij wonder blijf ik recht, Paul heeft minder geluk en valt. Op het eerste zicht geen lichamelijke problemen, ikzelf ben recht gebleven en Paul kon direct recht staan en heeft blijkbaar nergens pijn.
De chauffeur van de wagen, een vriendelijke dame, wou nog voor de bocht twee naast elkaar rijdende fietsers voorbij steken, wat eigenlijke op zo'n korte afstand echt onmogelijk was, daar het zicht na de bocht nul was door een woning die pal op de hoek staat.
Gezien drie partijen, en daar wij in de moto geen aanrijdingsformulieren bijhebben toch maar de politie erbij geroepen.
Alle formaliteiten vervult, via de bijstandverzekering was er redelijk vlug een depanneur ter plaatse, en konden de plaats van het onheil verlaten. Nick is Paul komen halen, ikzelf kan verder rijden met de moto naar Kuurne. Een vijftal kilometer verder vallen er wel nog stukken van Paul zijn moto uit mijn moto, maar anders is zijn er geen rijproblemen.
Met Paul is er nu wel meer aan de hand, of moet is zeggen aan de schouder. Tegen dat ze in Kuurne aankomen heeft hij enorm veel pijn aan de schouder. Bij een bezoek aan de spoedafdeling wordt een zware verstuiking vastgesteld.
Ik zelf ben pas om 13.45 uur terug in Kuurne, klaar om opnieuw te vertrekken.